
FALCO, Ángel (Montevideo, 1882 – 1933). Poeta uruguayo de segunda fila que alcanzou fama com os seus “Cantos rojos” (1907) sobre diversos tópicos revolucionários. Escrebeu também unha série de sonetos: “Vida que canta” (1908) e poesía amorosa decadente, “Breviario galante” (1910). Segundo E. Díez-Echarri e J. M. Roca Franquesa, os versos de Falco mostram os “peores resabios da poesía socializante e modernista”. Escrebeu também poesía patriótica: “El alma de la raza” (1910) e “La leyenda del patriarca” (1911) sobre a luta de Artigas contra os espanhois.
OXFORD