
EZRA, Abraham ben Meir ben (Tudela, 1092-1167). Poeta xudeoespanhol, gramático e comentarista bíblico. Foi obrigado a deixar a Península em 1140 e foi professor das comunidades xudías de Roma, Salerno, Lucca, Pisa, Mantua, Verona, Béziers, Narbona, Burdeos, Angers e Ruán. Padeceu, quase sempre, unha pobreza que levava com fortaleza e dignidade. Em Dreux escrebeu “Fundamenta tabularum astronomicarum” (1154) e em Londres um tratado sobre o uso do astrolábio. O seu saber astronómico, como o de todos os seus contemporâneos, está limitado por unha obsessón pola astroloxía. O seu saber em astronomía e matemáticas era excepcional. A sua figura exemplifica a autoridade que tinham os xudéus hispânos em quase todas as ramas da ciência. Escrebeu principalmente em hebreu para que as suas ensinanças beneficiáram a outros xúdeus e, mentras que a sua prosa alberga unha qualidade desigual, os seus comentários bíblicos forom âmplamente utilizados e admirados. D. Kahana publicou unha antoloxía dos seus escritos “Rabbi Avraham ibn Ezra” (Varsovia, 1894, 2 vols.).
OXFORD