
Transcrebendo o vizconde Rougé unha inscripçón funerária do Exipto, léu: “fún alabado polo rei e recibí o colar de ouro polo meu valor.” Se non era rei, mas tán só caudilho, o que levóu ao pescoço o torques de Ourense. Non há dúvida, que rei, xéfe ou simples guerreiro, debería mostrar-se merecedor de tán alta recompensa. Merecía ser conhecído polo seu nome, pois sería digno de combater na frente destas tríbus. Por essência guerreira e de cuxas virtudes militares da testemunha o velho Strabón. Constam, em poucas, em muito poucas ocasións, as suas palabras foram melhor e mais nobremente testificadas polos feitos. O descobrimento das estátuas dos guerreiros galaicos, vem confirmar a realidade das suas afirmaçóns: com só descreber tán especiais monumentos, podería-se identificar o texto, caso de que se tivéra perdido, tán perfeitamente correspondem as palabras às estátuas. Afirma dos antigos galaicos, que usabam escudos de escaso diámetro, e que os levávam colgados do pescoço; que as suas espadas eram curtas. Non de outra maneira representa tudo o artista; o mesmo talvés que labrou a descoberta na fronteira da actual Galiza, fará cousa de meio século.
MANUEL MURGUÍA