.
“Kalimera, pensó absurdamente”
J. Cortázar, en “La isla a mediodia”
“Si tivésemos todos
unha palabra esacta, unha somente”
C. E. Ferreiro
I
Un devora delirios, insomnios infernais
verdadeiras mentiras, ruídos e noticias.
Un nunca cruza a ponte que vai ata o Silencio:
quédase sempre a medio camiño, sobre a ponte
porque un ten medo, medo.
E se chegamos á outra banda aínda nos queda
o eco dos nosos pasos na memoria
porque non hai Olvido
porque non hai Olvido.
II
Por unha palabra escondida
que tal vez non coñecerás xamais
avantas por barrancos, pasas freitas
que che dan os camiños coma ós lobos.
Por unha palabra que inda non hai
unha palabra exacta
correrías congostras, e por ela
ferverían os ollos cansos
de xa naceren tanto.
(Por moi certa palabra palpitante
que ha nacer un día para tódolos homes
e que non será a Morte).
O Pomar 