
Como Peter Brannen nos recorda no seu artígo. A crise climática e ecolóxica em escalada rápida, é unha crise global: afecta todas as plantas e os restantes seres vivos. Porém, dizer que toda a humanidade é responsábel por isto, anda muito, mas mesmo muito, lonxe da verdade. Hoxe em dia, non há dúvida de que a maior parte das pessoas vive dentro dos limites planetários. É apenas unha minoría que está na orixem desta crise e que continua a alimentá-la. É por isso, que o argumento popular de que “a Terra está sobrelotada” resulta muito enganador. A populaçón é um factor importante, mas, non som as pessoas que están a provocar as emissóns e a esgotar os recursos da Terra; é antes o que algunhas pessoas fazem: som os hábitos e comportamentos de alguns, conxugádos com as nossas super-estructuras económicas, que están a provocar a catástrofe. A Revoluçón Industrial, que foi alimentada pola escravidón e pola colonizaçón, proporcionou unha riqueza inimaxinábel aos países do Norte Global, em particular a unha pequena minoría dos seus habitantes. Esta inxustiça extrema é a base sobre a qual as nossas sociedades modernas assentam. Este é o busílis da questón. “Foi o sofrimento de muitos que pagou o benefício de poucos”. A sua fortuna tebe um preço (nomeadamente, opressón, xenocídio, destruiçón ecolóxica e instabilidade climática. Há unha conta referente a toda esta destruiçón que está por pagar. Na verdade, aínda nem sequer foram feitos os cálculos; aínda aguardamos a factura!
GRETA THUNBERG