.

“Se os políticos estivessem menos cegos pola sua ambiçón, veriam como é impossíbel que qualquer estabelecimento possa seguir no espírito da sua instituiçón, se esta non estiver dirixida polo deber; sentiriam que a maior fonte de autoridade pública está no coraçón dos cidadáns, e que nada pode substituir as costumes para a manutençón do governo. Non só non há xente de bem que saiba administrar as leis, como, no fundo, só há xente honesta que lhes sabe obedecer. Quem eventualmente desafiar a culpa, em breve desafiará a tortura, e por muitas precauçóns que se tomem, àqueles que aguardam a impunidade pela culpa, non lhes faltaram meios para fuxir à lei ou ao castigo. Entón, como todos os intereses privados se unem contra o interesse público que xá non é o de ninguém, os vícios públicos têm mais força para enfraquecer as leis do que as leis para reprimir os vícios; e, no final, a corrupçón do povo e dos xefes estende-se até ao governo, por mais sábio que sexa. O pior dos abusos é aparentemente obedecer às leis para as minar com mais eficácia. Em breve, as melhores leis tornam-se as mais desastrosas: sería cem vezes melhor que non existissem!”
JEAN-JACQUES ROUSSEAU (DISCURSO SOBRE A ECONOMIA POLÍTICA)