
DOMÍNGUEZ CAMARGO, Hernando (Bogotá, 1601?-1656). Poeta épico colombiano. Viveu durante uns anos em Lima e formou parte da Ordem de San Ignacio, mas parece que abandonou os hábitos polo final da sua vida. Morreu sendo párroco de Guatavita. Mais conhecido por ser o autor de um poema de estilo gongorino, que acabou inconcluso: “San Ignacio de Loyola, fundador de la Compañia de Jesús: poema heroico” (Madrid, 1666), composto por 1.117 oitávas reais, num estilo que combina as técnicas de Góngora e a sua escola, com nomes de prantas americanas, metáforas exóticas, construcçóns clássicas, alusóns mitolóxicas, aliteraçón e hipérbaton. Foi reedictádo duas vezes, em 1956 e em 1966, âmbas em Bogotá. Vários poemas curtos do autor forom incluídos no “Ramillete de varias flores poéticas recogidas y cultivadas en los primeros abriles de sus años de Jacinto de Evia” (Madrid, 1676). O melhor de todos é “A un salto por donde se despeña el arroyo de Chile”, inspirado nunha descripçón de Góngora nas “Soledades”. A autoría da maior parte das suas obras, foi posta em dúvida por Aurelio Espinosa Pólit em 1959.
OXFORD