O valor das cousas que teñen un lume
escondido. Os homes que miran
o cenit e o horizonte chorando de ledicia.
Miro pola fiestra as almas que me queren.
Canta un melro, canta.
¡Qué gracioso ouvir uns pasos que falan
cando a pel sinte tristura!
Tes unha conta de WordPress.com? Inicia sesión agora.
