O lume no forno
e o fumo que sobe como néboa.
Os azulexos con paisaxes brancas
sobre a terra escura.
Os que foxen pra esconderse dos pozos.
Aquel que esconde as mans pra fuxir do odio.
¡Son un neno a mirar pró corazón
deitado nun regueiriño!
Have a WordPress.com account? Log in now.
