Categorías
Arquivo
- Agricultura Alimentación Anonymous Arquitectura Astronomía Blogs para curiosear Bos desexos Cerebro Cine Darío e Breixo Economía Educación Frutais Futuro Historia Humor Indignados Libros Lingua Literatura Medios de comunicación Monte Comunal Natureza Poesía Política Procomún Publicidade Sidra Socioloxía Software libre Tradicións Viaxes Xadrez
Arquivos diarios: 31/12/2018
“SOPLÓN” E “GORRÓN”
A um artista que comezaba a ser famoso e que, por frequentar o “Molino Rojo” do Paralelo, acreditaba estár destinado à gloria de Toulouse Lautrec, aínda lhe adeudo cem pesetas; vinte machacantes do ano 60, que xa nunca poderéi devolver, porque non recordo nem o seu nome. Ós anarquistas do Paralelo debo-lhes um sentido da vida, dívida mais impagadeira todavía. E áqueles polícias chulangáns e corrompidos, debo-lhes a “manta de hostias” que me arrearom, quando descubriron que era amigo de anarquistas, e que andaba de “soplón”: de “gorra” e de “soplón”! Ir de “gorra” era o de menos, porque tampouco eles pagabam e tinham “barra libre” em todos os “tugúrios” e todos os “garitos”, mas descubrir que era um “cantarra” sentou-lhes muito mal. E moeron-me a paulazos, e graças que non me detiverom por “comunista”, que houbera sido pior. No fundo, foi um detalhazo. A vinganza, nunca me pareceu um sentimento nobre; mas a tunda foi tal que, quando descubrim que ó Mellado lhe tinham pegado um “sifilazo” incurábel, me alegrei de todo corazón. As putas do Barrio Chino, pagadas por algúm mafioso cansado de extorsóns e “mordidas”, tinham-se confabulado para perder ó Mellado. E encargarom à mais podre de todas, a “Veneno”, assí se chamaba, para que lhe pega-se o mal. Quando o Mellado estaba borracho xa non miraba com quem se encamaba. E, algunha vez a punta de pistola, tinha votado da cama dunha puta a outro cliente, que xa tinha pagado o “serviço”. O Mellado, era um “poli” de “película”; chulería pura e matonismo legalizado: um autêntico “rei da noite” e “capitán de bandoleros”. Com tanto desarranxo, raro que o mal non o houbera colhido antes, Ao descubrir a infecçón, quixo matar a Veneno, dum tiro no conho; mas, para entón a Veneno, consciente das consequências do encargo cumprido, xa se tinha esfumado. Entón, o Mellado quixo liquidar a todas as putas que tinha “traxinado”; e as outras tamém. Non tivo tempo! A Sífilis foi maligna e instantânea! Enseguida tiveron que levá-lo ó hospital, secçón de incurábeis. O mal foi, que xá vinha incubando fai tempo. Enterrado com grandes honras, e feitas as loas fúnebres pelo mesmo xefe superior da polícia.
javier villán e david ouro
Publicado en Uncategorized

