Arquivo da categoría: Tempo de lecer

A BELOTA NA ALIMENTACION HUMANA

Voltamos a bater na mesma pedra, pois sendo o carbalho algo que medra abundantementemente na nossa terra, poderia el com todos os seus frutos axudar á nossa libertacion.
Tudo o que sexa viver sem trabalhar, deve agudizar o nosso engenho, para liberarnos da economia, e da falta de tempo libre. A actividade recolectora, brindanos independencia, e fainos amigos do bosque que nos manten.
As veces pensamos que, por nossa propria conta, deveriamos investigar as posibilidades culinárias da belota, as maneias mais deliciosas de comela, as formas mais enxenhosas de preparala, de conservala, etc, etc… Facer farinhas, sopas, pan, doces, e mescolanzas várias com outros productos.

Léria Cultural

IMITEMOS A DON QUIXOTE

     
Arremetamos levados pelas fúrias do Bóreas, como vendavais contra os moinhos de vento, tumbemos de cangalhas aqueles que avasalhan a terra com a sua sombra xigante grotesca.
As enerxias renováveis do tipo “parques eólicos” ofenden a natureza com a sua mera presença, unha amplia mortandade das aves, a águia, a cegonha, o abútre, sem esquecer os morcegos amigos, que frenéticamente intentan deitar a baixo estes esperpentos.
E falso que com estudos de impacto âmbiental bem feitos, os danos poderian evitarse, calibrando o cerebelo dos investigadores, sabemos de sobra que de pouco valerian, os paxaros seguirian morrendo entre as áspas.
Mas non só sofren as aves, tamen as espécies de vertebrados cuxo habitat é devastado pola abertura de caminhos necesários para o movimento da maquinária, que nesesitan todos estes armatostes descomunais. Sofre sobre maneira a flora, a causa de rede de ramais, que como unha tea enlaza as torres entre sí, recorridos pelos serviços de manutencion, as zangas, as plataformas em que se erguem, tudo isto feito sobre cerros e colinas muito fráxeis bióticamente.
Para o futuro é de prever, que tudo isto vaia caindo nas mans das instituicions e dos tiburons do agronegocio. O vetusto punto de vista, sobre a conciliacion entre as clases, com o aparato estatal como instância mediadora e tutelar, se o estado é o remédio, este será o que marque os fins e os médios, e non a xente do comun, seran os funcionários e as autoridades quem decida.
A demencia chegou incluso a concebir enormes árbores metálicas, monstruosas, dotadas de células fotovoltaicas, a modo de folhas, que serian colocadas unhas ó lado das outras, imitando um bosque, algo tan medonho, que só de pensalo xa basta para assustarnos.

Léria Cultural

A ESCADA QUE VEM DO FRIO

Este insignificante episodio, demostrou o estado de desmantelamento das industrias locais, e da colonizacion económica e non só, em que caimos nos ultimos anos. A sangria de recursos, alcança hoxe límites insuspeitados, concentrando a riqueza toda nas mans de máfias extremadamente minoritárias.
Eu necesitaba unha escaleira mais alta do normal, para atar duas vinhas antigas que estan a consideravel altura, quando estava a atar as videiras, rompeu um dos vans da velha escada de madeira, xa podre polo decorrer dos anos, e fiquei milagrosamente pendurado nela. Tiven medo ó pensar que unha semana antes andaran as mulheres a trabalhar encima dela, por isso me decidin a comprar outra nova.
Encarguei a devandita, mas ela non aparecia mais, apesar de figurar no catálogo das empresas ferreteiras, ningunha a tinha, e tentavan vender um sucedaneo, mais do gosto terceiromundista, pois a desexada nem existia sequer no armacém do maiorista. Perante a minha tenacidade pertináz, non lhes quedou outro remédio que após várias semanas de teima, mandala vir da Alemanha.
E certamente pasmante, que unha simples e miserável escada non haxa na nossa pobre peninsula, e tenha que vir demencialmente do frio.

Léria Cultural

A INSCRIPCION NO SALTO DE ALTURA

Este é um daqueles muitos ridículos da minha vida, de que ainda conservo fresca memória, e que cada ves que o recordo non podo deixar de rir a perna solta.
Naquel momento de loucura desportiva, o que mais me atraiu foi a salto de altura, talvés fosse um desexo do subconsciente, para compensar desta vingativa maneira a minha pequena estatura.
Como o famoso revolucionário “Cienfuegos”, natural de Manáguas, capital Paráguas. Que cada ves que um bófias gritaba ¡¡ cuidado com el bajito !!, el non podia controlar a sua cólera furibunda, estalando em iracundo griterio ¡¡ BAJITO NO !!, ¡¡ BAJITO NO COJONES !!, ¡¡ DE ESTATURA MEDIA !!.
O home quedou realmente ofendido, pois pensou que eu lhe estaba tomando o pelo, enfim que me estaba rindo nas sua ventas, non votou fogo, mas gritoume colérico ¿¿ AH,SIM ??, ¿¿ E QUE ALTURA SALTA VOCE ??. Decididamente, era suxeito íncapaz de compreender a minha paixon polo salto de altura, e rotundamente se negou a qualquer entendimento civilizado.
Os Idealistas, sempre temos o defeito que, tardamos mais que os comuns dos mortais em aterrar, e darnos portanto conta das nossas barbaridades, e do ridículo que facemos ás veces.
¡¡ VIVA O IDEALISMO !!

Léria Cultural

OS BENEFICIOS DA LIBERDADE

Os efeitos benéficos e sanadores da liberdade nunca passaron desapercibidos, pois de sobra é sabido que á sombra doutro ninguem medra. Um comportamento naturalmente libre, vai harmonizando os temperamentos. Todas as courazas caractereoloxicas que aferrolhan os homes nas suas garras, van rompendo pouco a pouco, e volta a alegria e o pracer que tudo o curan.
E como que para confirmar esta teoria, temos o paradigmático caso da Paramesa, que após a cópula devora o macho, num alarde de bestialidade, tantas veces cacareado pelo gosto da propaganda estatal, pois a estes fulanos interesalhe sempre sacar o lado perverso da natureza, como se este xustificara a sua necessidade.
Mas o que esta xente ignora, é que a nossa Paramesa somente tem este comportamento quando se atopa privada da liberdade, e xamais na natureza em soltura.

Léria Cultural

AS MONXAS DO LIBERALISMO

Os voluntários, deben antes de embarcarse em obscuras aventuras de benefíciencia, pensar com seriedade qual é o negocio para o qual son chamados, pois correm o perigo de convertirse em monxas do Liberalismo político, ou sexa escravas do senhor. Aparte de por em perigo a sua propria vida, podem perxudicar tamen o sistema social, e o motus vivendi dos seus semelhantes, que muitas veces viven dos trabalhos que os voluntários pasan a facer gratuitamente.
Para organizacons e proxectos que non merecen essa colaboracion desinteressada, e útilizan a boa fé destas almas candidas, para fims muitas veces mantidos no mais absoluto segredo. Pensase ás veces que se está facendo o bem, e na verdade estamos colaborando com a infâmia, e perxudicando portanto a sociedade.
A autentica xustiza, aquela que importa verdadeiramente conservar muitissimo mais que a caridade, é muitas veces atacada de forma brutal e solapada pela beneficiencia, cuxo objectivo non é a liberacion da miséria, senon mais bem perpectuar o sistema de relacions que levan a essa penúria colectiva, maquilhando os rostros mais negros da nossa sociedade.

Léria Cultural

The Fantastic Flying Books of Mr. Morris Lessmore (2011)

Unha curtametraxe de animación, de 15 minutos de duración, acerca do significado dos libros nas vidas humanas. Moi imaxinativa. Un placer vela.

AS RADIACIONS ELECTROMAGNETICAS

A alarma saltou neste turbio asunto, quando se detectou unha elevada mortandade entre empregados das companhias electricas, frequentemente expostos a campos electromagneticos elevados.
Cuidadinho com as antenas poderosas, e sobre tudo com a telefonia movil, pois a factura a pagar pode ser enorme. As antenas perto de escolas deben ser vanidas. Os aparelhos de television, son só de por si altamente perigosos, xa sem entrar em contidos de programacion cousa superlativamente mais danada.
Os ordenadores para nenos, pois eles merecen penso eu, ser protexidos deste engrenaxe infernal, que os cega tan novinhos. Os radiadores de calefacion, os micro-ondas crematorios, que nos achicharran por dentro ocultamente. Tudo silenciado por intereses inconfesáveis, ondas que nos traspa a alma, que tornan os nossos pobres cerebelos cinza.
Os cancros de cerebro, as leucémias, as pérdidas de memória, son consequencias ocultadas de muitos sacrificios humanos, ofertados no altar dos negócios fáceis, que no fundo da verdade non benefician a nada que pena valha.

Léria Cultural

ODE A BRAVURA

Falando Joao Guimaraes Rosa, dos homens cuxa forma de vida era a coraxem, xentes duras e acostumadas á guerra, capaces de enfrentar reximentos do exército, como nos velhos Sertoes de Euclídes da Cunha. Um dos Cangaceiros, correu com as mans abertas na direcion do canhon militar, e agarrandose a el escangalhouno polo chan adiante.
Outro dos episodios narrados no Grande Sertao Veredas, o prototipo do homen que non verga foi a do Xagunzo que caindo por um barranco abaixo, em noite de terrível bebedeira, non dobrou a cabeza, sendo encontrado morto meio metro enterrado na lama.
Tamen Bettancourt, filha de xefe Xagunzo, e mulher preparada para a guerra, morreu lutando na faca, vingando a morte do seu pai, em multitudinário combate corpo a corpo, que findou em carnificina total.
As lutas a Coitelo e Caetra, autentico ritual guerreiro da nossa terra, cuxa pervivencia se adivinha na Arxentina dos Gaúchos, golpeando sempre de baixo para arriba, a capa enrrolada na man, ainda que a Caetra tamen se convertia inesperadamente em temível arma ofensiva.
Vai esta, na memória de todos os brabos guerreiros Celtíbericos.

Léria Cultural

A CIVILIZACION DOS PLASTICOS

¡¡Cuidado!!

Quase todos os plásticos som feitos apartir do petróleo, um producto bastante merdento por certo.
Ha diversos tipos de plásticos, e aseguramos que son todos de armas tomar.
Non se degradan, porque fican enterrados e non entran em contacto com o ar e a lus, quando se queiman soltan tamanha pestílencia fedorenta, que ademais vai acompanhada de substancias cancerixenas, principalmente dioxinas.
A sua recíclaxe é um quebra cabezas, pois non podem misturarse diferentes tipos de plástico, e ó non estaren etiquetados para poder separalos a labor resulta difícil.
O Cloruro de Polivinilo (P.V.C.), é usado na embalaxem de alimentos, garrafas d’agua, brinquedos, vestidos, baldosas, bolsos, cortinas, e muitos outros fins. E pura e simplesmente cancerixeno.
O Polietileno, é suspeitoso de provocar cancro, utilizase para fabricar tapetes, pastilhas elásticas, copos, recipientes de comida, brinquedos e bolsas de plástico.
O Poliestireno, utilizado em embalaxems, envases sem retorno, copos e pratos, envoltórios de comida. Contaminan o alimento pola emanacion de estireno, podem irritar os olhos, o naris e a garganta, tamen causa somnolencia.
Quase todos tenhen Ftalatos, elemento engadido para aumentar a sua flexibilidade. Os Ftalatos estan relacionados com anormalidades no útero, reducion da quantidade e qualidade do esperma, podem assimismo lesionar o fígado e os testículos
Procuremos, para nosso bem, utilizar os anteriormente referidos o menos que poidamos, salud.

Léria Cultural

ENCOMIO DA PREGUIÇA

Quando Shopenhauer fala sobre qualquer tema, sexa el qual for, difícilmente habera alguem que o poida facer melhor.
O seu xénio verdadeiro e maxistral, levantouse em defensa da preguiça, a qual nunca deveria ter sido catalogada como um defeito, mas sempre como unha magnifica virtude.
Cada ves que esta bendicion se abateu sobre a humanidade, foi para poupala ó sufrimento. Quantas vidas se salvaron por haber quedado dormido um general qualquera, quantas mortes evitadas por non se haber tomado a moléstia, muitas fadigas poupadas por deixar para manhan.
Afirmaba tamen, que um deberia manter no mais absoluto segredo qualquer invento que por acaso fixera, pois esteba seguro que por mais benéfico que este fora para toda o Humanidade, seria utilizado no pior sentido imaxinável pelos homes sedentos de poder, e cargados de estúpides, acabando por servir para o contrário daquilo para o que fora criado.
Que a Clemente, a Misericordiosa preguiça, brilhe no firmamento das virtudes, com todo o deslumbrante brilho dunha ninfa primorosa.

Aforismói

Aristoteles sobre a conservacion do poder

ARISTOTELES SOBRE A CONSERVACION DO PODER
(POLITEIA)

O amigo Aristóteles, apesar de ter sido falsíficado durante milénios a fio, por todo tipo de xentes, ningunha delas recomendável. Apesar de que a obra que figura a seu nome, nem sequer ser sua, senon que parecen ser recopilacions de filosofia grega antiga, feitas talves por Neo-Platónicos para a Biblioteca de Alexandria. Apesar de todos os pesares, conserva o maravilhoso encanto da indiscrecion, sempre metendo o naris onde non debe, por isso mesmo aqui o temos novamente, falando do que non deberia, desta ves sobre as diferentes maneiras de conservar o poder.
De todas as medidas a tomar, unhas van dirixidas á preservacion do poder, outras a semear a desconfianza mútua, a reducir a vontade das xentes e a humilhar os seus espíritos:

-Cuidando somente de protexer unha cousa, o seu poder.
-Ser mau com o povo e perxudicalo constantemente, simulando tudo a contrário.
-Sistema de educacion consecuente com os intereses do mando.
-Viver de acordo com a constituicion, non deve ser considerado escravidon, senon seguridade.
-Non atende ó interes comun, de non ser com miras do seu privado.
-Buscan sempre o dinheiro, os distintivos honorificos, o espírito de luxo e licencia.
-Aumentar e concentrar a propriedade da terra.
-Demagogos que ganhem a confianza do povo.
-Facilitan os ambiciosos
-Habia que cortar as espigas que sobresaían.
-Os tiranos temen mais os proprios custódios que os cidadans.
-A accion do tempo, é a causa de todo cambio.
-A imposicion de tributos, baixo o reinado de Dionísio, fixo que em cinco anos os particulares habian entregado ó tesouro a totalidade dos seus haberes.
-O povo inclinase menos a conspirar, contra os que tenhen os deuses a seu favor.
-As honras debe ser el persoalmente a conferilas, mas os castigos, deben ser aplicados por meio de maxistrados ou tribunais de xustiza.
-Nunca engrandecer a um home só, senon sempre a vários, xa que eles se vixiaran unhs ós outros.
-Se cre conveniente apartar alguem do seu poder, debe facelo sempre gradualmente.
-Os que atacan baixo a ira, preocupanse pouco de si mesmos.
-Os tiranos tenhen tamen a guerra declarada ós homes respeitáveis, como nocivos para o seu goberno, non so pela sua negativa a submeterse, senon por teren fé entre sí e nos demais cidadans, non denuncian, non informan.
-Os de espírito mesquinho, son úteis para ocupacions mesquinhas.
-Caracteristica do tirano, é sentir desagrado ante qualquer que sexa respeitavel, ou de espírito libre, pois tansolo reclama para sí esse dereito, um home bom, despoxa a tirania da sua superioridade.
-Característica tamén do tirano é, ter na sua mesa homens vindos de fora.
-Incitar á guerra, com o intento deliberado de ter o povo ocupado, e facer sentir constantemente a necesidade dum xefe.
-Fomentar a ocupacion constante, e a pobreza entre o povo submetido.
-Prohibir as comidas em comun, a irmandade, e a educacion, e todas as demais cousas desta natureza.
-Pobres e ricos, o mais importante é que ambos pensen, que deben a sua seguridade ó goberno, e que este impide que unha das partes inxúrie a outra.
-As realezas conservanse, levandoas a unha forma mais moderada, pois son menos invexadas, non seran continuamente odiadas e temidas, e o seu goberno durará mais.

Advertimos que tudo isto é pura ficcion, qualquer semelhanza com a realidade, é mera coíncidencia

¡¡ AI, ARISTOTELES, ARISTOTELES, MENOS MAL QUE NINGUEM SABE LER !!

Léria Cultural

A droga no Peru

O negocio da droga, e um velho assunto, que íncluso provocou guerras entre potencias occidentais. E controlado “manus militaris”, pois parece ser ocupa um alto rango dentro da escala mercantil, goza do segundo lugar despois da venda de armamento. E é cultivada básicamente em países da orbita occidental, tamen chamados “Bananeros”.
Os estúpefacientes vendense nos países mais ricos, sobre tudo entre a xuventude, que é  a parte da povoacion mais vúlnerabel. E um doble proveito, pois ganhan dinheiro e por outro lado eliminan rebeldes. Narcotizan a malta, e mantenhenos submisos através da dependencia, e da degradacion social. Nunca a ninguem lhe interesou facer um estúdio sobre a xuventude morta por esta causa, que parece ser foi elevada nas zonas costeiras Galegas.
Recordo agora aquí um programa da Television Espanhola, que tratava sobre a droga no Perú, ian entrevistando os terratenentes que cultivavan a coca nos seus latifundios, até que um destes reis pequenos afirmou, que el só colocaba a metade da producion no mercado negro, pois a outra metade era comprada directamente pela Cola-Coca.
Preguntome eu, para que queria esta empresa tanta coca? A famosa receita desta fábrica, tan celosamente guardada no mais absoluto segredo, porqué?, para qué tanto sixilo para facer unha porcaria coma esta?
Como cantava um poeta local da Paradanta, “Camarero” em Madrid, levado pelo seu sexto sentido, na candura magnífica dum dos seus poemas

¡¡ AGORA COM A DEMOCRACIA, HABERA DROGA PARA TODOS !!

Léria Cultural

Em apoio das economias locais modestas

Submerxidos num submundo Neo-Liberal galopante, nefasto para a boa saúde dunha sociedade, e contra o qual úrxe loitar com todas as escasas forzas de que dispomos. Da intensidade deste combate dependemos non só todos nós, mas tamen o nosso planeta.
Como arma primeira o “Logos”, a razon comun de todas as cousas, comun é a todos o pensar.
Sendo a razon comun, viven muitos como tendo um pensamento privado seu.
Se non há lúcides, non ha nada, pois tudo se baralha e confunde, e um acaba tomando copas com canalha e atirando pedras sobre o seu proprio telhado.
Que algo da intelixencia universal, que parece ser habita o universo inteiro, poida penetrar no nosso pobre craneo e axudarnos a bem discernir, que é o único que nos pode esquivar á depredacion.
Sem a Natureza, nada teria sentido, pois dela dependemos todos, a vida non seria vida pois é a nossa ledicia.
A fraternidade, tamen é unha boa escapatoria, ela fará a nossa vida felís, pracenteira, e só por si mesma xa dará um claro sentido á nossa existencia.
A autosuficiencia, a autarquia, som metas gratificantes e compensadoras, furtemos ó mercado todas as nossas relacions, incluso as económicas, fuxamos por todos os buracos que som muitos.
Pregoamos a gratituidade de tudo, a abundancia, e a boa vida. Enemigas todas elas da economia, e do poder.
Gastemos o pouco que temos no nosso entorno, na xente que conhecemos. Evitemos as grandes superfícies comerciais, as multinacionais, o capital.
Mais bonitos e mais perfeitos som os productos artesanais, feitos pela man do homen e non por máquinas.
Por outra parte, a nossa riqueza permanecerá em nós, non emigrará a “Paraísos Lonxanos”, non deslocalizará povoacions, viviremos mais desafogados e libres da escravidon, e como recompensa disfrutaremos das mutuas companhias.
Consumamos o que conhecemos, o que está xunto de nós, cousas que sabemos sans, que sabemos quenas fai, xentes de que apreciamos a sua bondade.
Perigoso é para todos nós, por recursos nas mans de pessoas sem escrúpulos, que os levaran para outras partes, onde ninguem os conhecerá como ladrons, e os ademirarán como ricos e poderosos.
Sexamos enemigos mortais do trabalho assalariado, pois é unha afrenta á nossa dignidade, um crime de lesa humanidade. Vivamos sem trabalhar, laborando todos para o bem comun, colectivamente, cooperativamente, gozando da nossa mútua companhia.

“…pois que desta via de busca descartei a primeira.
Mas logo da outra, a que xa mortais que non saben nada,
se torcen, cabezas de a dous: que falta destino nos seus peitos,
que lhes trazan dereita a ideia torcida, e van arrastados,
surdos e cegos ó par, pasmados, tropa indistinta,
a quem ser e non ser lhes dá nas suas mentes o mesmo
e non o mesmo, e ha rota de contravolta de tudo.”

Parménides

Léria Cultural

Homen mau idiota seguro

Há unha velha teoria filosófica, que afirma que unha das maneiras de detectar a difícil e esquiva intelixencia, é a bondade. E outra que asevera que ha duas substancias no universo, que se expandem infínitaqmente até ocupar todo o espacio disponibel, son elas o Hidroxénio e a Estúpides.
A palabra Grega “Idiotés”, ó contrário do que vulgarmente se pensa, non significa tonto, ainda que algo disto tamen axa, senon home da rua. O que na nossa soberba fala seria um “larchan”, ou sexa home de baixa condicion ética, descastado e antisocial. Carece da intelixencia necesária para conhecer, a sua propension para o negócio empresarial, levao a lesar constantemente o seu entorno.
Apesar da promocion do home mau, que interesadamente fan as autoridades, este tipo de suxeitos abundantes e vulgares, so perturban o funcionamento da sociedade, e o ritmo harmonioso da natureza.
Incapazes de compreender nada dereito, somente sabe ver o seu interes, e a palha na manxedoura, non lhes fai ningunha graça brincar com as cousas de comer, fan como os cans domésticos, quando comen non conhecen nem o seu próprio pai.
Um home bom, poderá parecer parvo, mas home mau ídiota seguro.

Léria Cultural