Arquivos diarios: 06/12/2020

CANCIONEIRO D’AJUDA (CLXXXIII)

DIZEN MIAS GENTES POR QUE NON TROBEY

Dizen mias gentes por

que non trobey. a gran sazon

maravillan sen. mais non saben

de mia fazenda ren. ca se bê soubessen

o que eu sei. maravillar syam lo

go per mi. de como vív é de como

viví. se mais víver como víverei.

Mais nono saben nen lle lo direi

en quanteu viva ia p neu sen

mais calarmei con qnto mal me ven

semprassi mia coita sofrerei

ca eu non queo mía coita dizer

aquen sei ben ca non mia de poer

consello mais do que meu hy porrei.

Eo consello ia o eu hy fillei

que eu hy porrei cassi me con ven

morrer coitado como morre quen

non ha consello comogeu non ey

esta morte mellor me sera

ca de viver na coita que no a

par nena ouve nunca eu o sei.

E mellor est é mais sera meu ben

de morrer çedo é no saberen quen

por quen moír é que semp neguei.

CANCIONEIRO D’AJUDA (CLXXXIII)

SÓCRATES (OS UNIVERSAIS MORAIS)

Com o exemplo que usámos, corremos o risco de non fazer xustiça ao pensamento de Sócrates. Com efeito, polo que sabemos dele por diversas fontes, Sócrates non manifestou um interesse desmedido em saber o que fazia com que unha mesa fosse unha mesa (isso é mais platónico), mas antes de chegar a conhecer os “universais morais”. E a descoberta desse universal debe ser o obxecto fundamental da filosofia e o conteúdo da autêntica sabedoria. Esse é precisamente o segundo grande contributo de Sócrates, que fai com que toda a filosofia anterior a ele tenha passado à história sob a designaçón de “pré-socrática”. Com efeito, até enton, os filósofos tinham focado a sua atençón de forma prioritária no estudo da realidade exterior: porque mudam os obxectos da nossa experiência e a água se transforma em xelo ou em vapor? O que é o real, entón? A àgua, o xelo, o vapor ou algo diferente? O que é o cosmos e o universo? É-nos quase espontâneo procurar regularidades no mundo exterior e chegar à ideia de que a diversidade dos obxectos da nossa experiência pode ser agrupada em conceitos que a definem, pensar que atrás das mesas particulares debe haber unha definiçón do que é unha mesa, e que só podemos empregar o termo com propriedade na vida quotidiana se a conhecermos. Como desde crianças vamos adquirindo conceitos practicamente sem dar por isso, afigura-se-nos difícil entender a problemática equoacionada, razón pola qual unha situaçón teórica pode axudar-nos a espelhá-la com maior clareza. Imaxinemos que queremos aprender unha língua da qual nada sabemos, por exemplo, inglês. Se non conhecer o significado exacto da palabra “table” (e o que a diferença de unha “chair” ou de unha “toothbrush”) é mais que probábel que acabe por utilizá-la de forma arbitrária, aplicando-a em circunstâncias em que non se usa, com o risco que pode implicar o ter de lavar os dentes com unha mesa de xantar.

E. A. DAL MASCHIO