EM NOME DE GUILLADE (REIMONDE)

Segundo diferentes autores, o dito topónimo, provem do nome próprio: Reimundus I, que na consabida evoluçón, máxime, com a influênça xermánica, e o seu passo polo romance: Raimundo, Raimonde, chega-se fácilmente à actual: Reimonde. O sábio, P. Sarmento, tem a esta clásse de nomes quando se aplicam a lugares, como pequenos territórios (bairros ou possesóns) pertencentes a um nobre ou distinguido senhor de esse nome: Raimundo, Reimonde. Senhorio ou terras de Reimundo ou Reimonde.

X. Martínez Tamuxe

Bibliografia consultada: Diccionário Latino-Español Etimológico, de Raimundo de Miguel. Toponimia Gallega y Leonesa por A. Moralejo Lasso (Santiago, 1977). Puenteareas. Notas históricas y Etimológicas, de Mariano Piñeiro Groba (Puenteareas, 1941). Diccionário Español Etimológico, de Felix Diez Mateo (Bilbao, 1972).

Deixar un comentario