
Alomar, Gabriel (Palma de Mallorca, 1873-1940). Poeta futurista que escrebeu em catalán; ideólogo, político e diplomático. Ao proclamar-se a República foi nomeado embaixador em Roma (1931) e depois no Cairo. Escrebeu varios tomos de poesía, La columna de foc (1904), El futurisme (1904), El frente espiritual (1918) e ensayos en Verba (1919). Despois publicou La formación de sí mismo (1920) e La política idealista (1922), na qual afirma que a lei non debe adaptar-se à natureza humana, senón que é a natureza humana a que se tem que adaptar à lei.
OXFORD