TRATA DE COUSAS DIFERENTES (9)

.

               As grandes secçóns do pensamento schopenhaueriano pertencem á filosofia mais consolidada: gnosiologia (ou teoria do conhecimento), metafísica (ou reflexón sobre a natureza da realidade), ética e estéctica.  Mas a sua forma de tratar os conteúdos destas secçóns é muito idiossincrática, muito diferente de tudo o resto.  Acabámos de assinalar a inclusón do nível irracional na sua filosofia.  Há que acrescentar, igualmente, a sua visón da arte, e em especial da música, como um meio de conhecimento privilegiado da essência mais íntima do mundo e non apenas como unha diversón para os sentidos e unha elevaçón para o espírito.  E, pela primeira, e até agora, última vez, a integraçón num grande sistema filosófico occidental de concepçóns fundamentais do pensamento oriental, concretamente do hinduísmo e do budismo.  A filosofia de Schopenhauer é imanente, non é transcendente: tudo está dentro do mundo que vemos e experimentamos, non há um além nem unha vida ultraterrena; aquí xá está tudo, só é necessário aprender a percebê-lo através da incessante mudança aparente, do surxir e do desaparecer de tudo.  Neste sentido, como noutros, a sua doutrina non têm nada a ver com a filosofia que tem dominado no Occidente desde que o neoplatonismo e os Padres da Igrexa adaptaram o idealismo platónico ás crenças cristáns.

joan solé

 

Deixar un comentario