O GALITO
.
. O “Galito”, segue em frente, marcando o passo firme. Desta vez, xá son demasiados clientes, ruidosos, optimistas, doutores a quem a confusón desta vida, lhes acarrea prosperidade material. Menos mal, que o chefe me conheceu, e nos improvissou um lugarinho discreto, alí nunha esquina. Foi unha “Açorda de Bacalhau” de primeiro, seguida de “Febras de Porco Preto Alentejano no espeto, acompanhadas de patacas fritas, manga e “Pan de Rala”. Se todos puideram comer así, seria um adeus definitivo á fame no mundo.
léria cultural

Esta entrada foi publicada en
Uncategorized.
Ligazón permanente.