.
O valor das cousas que teñen un lume
escondido. Os homes que miran
o cenit e o horizonte chorando de ledicia.
Miro pola fiestra as almas que me queren.
Canta un melro, canta.
¡Qué gracioso ouvir uns pasos que falan
cando a pel sinte tristura!
Categorías
Arquivo
- Agricultura Alimentación Anonymous Arquitectura Astronomía Blogs para curiosear Bos desexos Cerebro Cine Darío e Breixo Economía Educación Frutais Futuro Historia Humor Indignados Libros Lingua Literatura Medios de comunicación Monte Comunal Natureza Poesía Política Procomún Publicidade Sidra Socioloxía Software libre Tradicións Viaxes Xadrez
O Pomar 