DE LISBOA A COMPOSTELA

.

!Peirao de Ulises, Belém da Victoria,

lonxano mar amigo, ardente adeus,

nao luminosa en lúcida memoria!

Tamén nos trae a nidia luz de Deus

 

estoutra patria en pedra: anterga historia,

infinita pegada en soños meus,

Rúa Nova noiva, Pórtico da Gloria…

!E vexo un alto mar nos ollos teus!

 

Se olvido Porto e paso Pontevedra,

se non deixo a alma miña alá ancorada,

se toco no teu Templo a verde hedra,

 

se olvido argazo e o meu sangue medra

aínda, coma un canto na alborada,

amo en ti, Compostela, un mar de pedra.

 

francisco xosé candeira

.

Deixar un comentario