
ESPINEL, Vicente Martínez de (Ronda, 1550-1624). Poeta, româncista e músico. Estudou em Salamanca e depois viaxou por toda Espanha e Italia, servindo como soldado com Alejandro Farnese. Presenciou e participou no cerco de Maastricht (1579). Pudo ter sído cautivo dos corsários bárbaros e estado em Argel, mas se este episodio, que aparece na sua grande novela “Marcos de Obregón”, é autobiográfica, debeu ser posto em liberdade com grande celeridade. Foi conhecido entre os seus contemporâneos, por ter-lhe sído atribuída a invençón da décima (chamada “espinela” na sua honra) e por ter xuntado unha quinta corda á guitarra. Non obstânte, a décima xa era practicada por poetas mais antígos, ainda que Espinel foi autor de algunhas das mais elegantes e expressívas. “Diversas rimas… con el Arte Poética, y algunas Odas de Horacio, traducidas en verso castellano” (1591) foi reeditado em Nova York em 1956.
OXFORD
