CRÉMER, Victoriano (Burgos, 1908). Poeta e fundador da revista “Espadaña”, que deu nome ao grupo de poetas que defendiam unha posiçón mais comprometida com a sociedade e que reaccionabam contra o modernismo. Escrebeu “Tendiendo el vuelo” (1928), “Tacto sonoro” (1944), “Caminos de mi sangre” (1946), “Las horas perdidas” (1949), “La espada y la pared” (1949), “Nuevos cantos de vida y esperanza, Libro de Santiago” (1954) e “Furia y la paloma” (1956).
CREACIONISMO. Movimento vanguardista que apareceu em 1916 quase simultâneamente em França (Reverdy) e no mundo hispâno (Huidobro). O manifesto creacionista pode-se resumir nos seguintes versos do chileno: “¿Por qué cantáis la rosa, oh poetas? / ¡Hacedla florecer en el poema! / El poeta es un pequeño dios”. Depois de Huidobro, outros poetas creacionistas som Gerardo Diego e Juan Larrea. A sua intençón, segundo Huidobro, era escreber o poema como quem cria unha realidade cósmica que o artista adxunta à natureza e que debe albergar, como todas as demais cousas, mais forças que as centrífugas e as centríptas. As principais consequências do movimento forom a renovaçón da linguáxe poética e o seu enriquecimento a través de novas asociaçóns de imáxes e novas metáforas, nas que o poéta renunciába a refléxar a simples realidade para criar outra mais complexa e mais rica.
COVARRUBIAS (H)OROZCO, Sebastián de (Toledo, 1539-1613). Canónigo de Cuenca e lexicólogo. Filho de Sebastián de Horozco, quem recopilou infinidade de proverbios. O seu irmán foi Juan de Horozco y Covarrubias, autor de libros relixiosos. Escrebeu o “Tesoro de la lengua castellana o española” (1611), que é, xunto com o de Nebrija, o diccionário espanhol mais importânte até à apariçón do “Diccionario de autoridades” publicado pola Real Academia entre 1726 e 1739. Foi reeditado, revisado e completado por fray Benito Remigio Noydens em 1674. Covarrubias prometeu um “Suplemento al Tesoro” que nunca chegou a publicar-se. Tem a grande virtude de saber sacar todo o proveito possíbel ao material de que dispunha, que era imenso, ainda que lhe falta a sobriedade de Nebrija e a precisón do de Autoridades. Foi reeditado em 1944. Covarrubias escrebeu também unha colecçón de “Emblemas morales” (1610; 1973) muito diferênte à publicada polo seu irmán Juan em 1589.