Categorías
Arquivo
- Agricultura Alimentación Anonymous Arquitectura Astronomía Blogs para curiosear Bos desexos Cerebro Cine Darío e Breixo Economía Educación Frutais Futuro Historia Humor Indignados Libros Lingua Literatura Medios de comunicación Monte Comunal Natureza Poesía Política Procomún Publicidade Sidra Socioloxía Software libre Tradicións Viaxes Xadrez
NIETZSCHE (ASSÍM FALAVA ZARATUSTRA) (17)
No início de 1883, e como um autêntico iluminado, Nietzsche escreve em Rapallo, e em apenas dez días, o prólogo e o primeiro libro de Zaratustra. O segundo e o terceiro libro suxirám desse mesmo estádo visionário e escrevê-los-á também em raxádas de dez días, no verán e no inverno seguintes. A obra é unha fábula que tem como protagonista Zaratustra, um profecta que oscila entre a solidón e o contácto com todo o tipo de personaxéns simbólicas, tanto animais (águias, cobras, burros, macacos…) como humanas (discípulos, bailarinas, mendigos, funambulistas…). Durante as suas andanças, o profecta pronuncía “unha espécie estranha de ‘sermóns morais’ ” em que irán aparecendo ideias que, como o eterno retorno, a vontade de poder ou o super-homem, se identificarán para sempre com o núcleo da filosofía nietzschiana. O filósofo está convencido de ter escrito a seu melhor libro, pelo seu conteúdo e pela sua forma. Com o seu estilo poético e alegórico, Nietzsche pretende transmitir um tipo de conhecimento que non necessita de argumentaçóns. Ao substituir os conceitos por imaxens, tenta recriar no leitor a sua própria experiência de inspiraçón ao conceber a obra. Neste sentido, Assím Falava Zaratustra é unha experiência única de ruptura com o pensamento racional (que poderíamos definir como discursivo, lóxico e dialéctico)e que, desde a obra de Sócrates, monopolizou a filosofía occidental. Nietzsche acredita ter chegado ao seu apoxeu como filósofo e sente-se “o homem mais independente da Europa”. Alberga esperanças de que, graças ao seu estilo, a valiosa menssaxém de Zaratustra possa chegar ao grande público. (Trinta anos depois, o governo alemán mandará imprimir 150 000 exemplares do libro para os soldados que lutam na Primeira Guerra Mundial.) No entanto, a obra passa despercebida. A eufória que sente ao comprovar a maturidade do seu pensamento, contrásta com a sua situaçón real: passa horas a tiritar de frío num quarto diminuto e, vendo-se ao espelho, exclama: “Amigo Nietzsche, agora estás totalmente sozinho!”
toni llácer
Esta entrada foi publicada en Uncategorized. Ligazón permanente.
