Categorías
Arquivo
- Agricultura Alimentación Anonymous Arquitectura Astronomía Blogs para curiosear Bos desexos Cerebro Cine Darío e Breixo Economía Educación Frutais Futuro Historia Humor Indignados Libros Lingua Literatura Medios de comunicación Monte Comunal Natureza Poesía Política Procomún Publicidade Sidra Socioloxía Software libre Tradicións Viaxes Xadrez
Arquivos diarios: 15/06/2018
NIETZSCHE (ASSÍM FALAVA ZARATUSTRA) (17)
No início de 1883, e como um autêntico iluminado, Nietzsche escreve em Rapallo, e em apenas dez días, o prólogo e o primeiro libro de Zaratustra. O segundo e o terceiro libro suxirám desse mesmo estádo visionário e escrevê-los-á também em raxádas de dez días, no verán e no inverno seguintes. A obra é unha fábula que tem como protagonista Zaratustra, um profecta que oscila entre a solidón e o contácto com todo o tipo de personaxéns simbólicas, tanto animais (águias, cobras, burros, macacos…) como humanas (discípulos, bailarinas, mendigos, funambulistas…). Durante as suas andanças, o profecta pronuncía “unha espécie estranha de ‘sermóns morais’ ” em que irán aparecendo ideias que, como o eterno retorno, a vontade de poder ou o super-homem, se identificarán para sempre com o núcleo da filosofía nietzschiana. O filósofo está convencido de ter escrito a seu melhor libro, pelo seu conteúdo e pela sua forma. Com o seu estilo poético e alegórico, Nietzsche pretende transmitir um tipo de conhecimento que non necessita de argumentaçóns. Ao substituir os conceitos por imaxens, tenta recriar no leitor a sua própria experiência de inspiraçón ao conceber a obra. Neste sentido, Assím Falava Zaratustra é unha experiência única de ruptura com o pensamento racional (que poderíamos definir como discursivo, lóxico e dialéctico)e que, desde a obra de Sócrates, monopolizou a filosofía occidental. Nietzsche acredita ter chegado ao seu apoxeu como filósofo e sente-se “o homem mais independente da Europa”. Alberga esperanças de que, graças ao seu estilo, a valiosa menssaxém de Zaratustra possa chegar ao grande público. (Trinta anos depois, o governo alemán mandará imprimir 150 000 exemplares do libro para os soldados que lutam na Primeira Guerra Mundial.) No entanto, a obra passa despercebida. A eufória que sente ao comprovar a maturidade do seu pensamento, contrásta com a sua situaçón real: passa horas a tiritar de frío num quarto diminuto e, vendo-se ao espelho, exclama: “Amigo Nietzsche, agora estás totalmente sozinho!”
toni llácer
Publicado en Uncategorized
