.
Cloroformo. O día 14 de Novembro de 1913, eu enganando ó boticário com unha receita de um libro, fixem cônque me déra um pouco de cloroformo, mas ó final, houvem de correr perigo mortal, pois quedéi aturdido por 5 ou 10 minutos, por terme caído um átomo no dedo pulgar da mán dereita. O 19 de Novembro de 1913, cometím um pecado de impureza. Tiro na mán. O día 17 de Xaneiro de 1914, fún a Vilacoba xunto com Vidal, por um assunto pecuniário, que me rendeu 5 pesetas, ó vir para casa por Reimonde, sentei-me num carro que passava por alí, pondo a escopeta arrimada a mím, mas no meio do carro había um buraco, polo que a escopeta caíu ó chán tropezando o gatilho no estrallo do carro, por ésta vía recibín um tiro na pulseira da mán esquerda. quedando alí mesmo estendido, sorpreendido e estônteado. O motivo de non me tronzar o pulso da mán, foi que tinha pouca forza, por mor de estár a meia carga, ou tálvez menos, por isso non se cravou muniçón algunha. Contudo, tivem de ir a Ponte lavar a ferida com água sublimada todos os días.
manuel calviño souto
Publicado en Uncategorized
.
O Pomar 