AS FONTES COMUNS
Eu, que sempre andei, por prádos, ríos e montes. Afinál, o que quería era, beber áuga de todas as fontes. Áugas que correm, son vidas que passam. Pelos ríos de Heráclito ván. os mesmos, e nunca iguais. Lía e Deva, cristalínas, cantarínas, conxuntas, unidas por um fío infíndo de áuga:
Ribeiras sombrías
nao há nesta terra;
nao há fontes frías
que baixem da serra:
pois quem vos desterra
espera também.
Despertai, minha alma;
nao durmais, meu bem.
(Luís de Camoes)

