AS MEMÓRIAS DE MANUEL DA CANLE (22)

santaleocadiagui

               Descripçón da nena.  Era nova, corpo algo mais pequeno que o meu, branca de rostro algo redondo, fermosa e de bom parecer, e segundo me dixo era de Angoares, e nunca a tinha visto antes.  O 11 de Septembro de 1907, andava eu a botar o chan à casa da Maneta e pola noite tivem malos sonhos, que ó despertar esqueciam-se-me; um deles foi sonhar com unha nena de Oliveira a Cândida, e despois de um pouco de conversa fixemos o coito, e tinha-se vindo por mim o leite dos amores.  O día 7 de Novembro de 1907, estando eu a trabalhar com José Outón, ouvin decir que se casaba unha rapariga, e à noite fún ó Serán a Guillade de baixo, e quadrou estarmos xuntos dentro do Serán por um pouco, no outro día, acometeu-me unha pena que me tirou as ganas de comer, dando-me um sonho apoquentador, estaba lendo um libro, e fún quedando a dormir, por uns vinte minutos.  A dita rapariga vin-na diante de mím em sonhos, polas 11 do día debaixo da minha cereixeira, dixo-me unhas palabras que me esqueceron de seguida; a paixón tivo orixem desde que ouvin decir que casaba (vexa-se arriba) sem eu xamais falar com ela, e quase non a conhecer, e continuou até que cesou à forza de ler oraçóns e evanxelhos, pois que aquela pena non era natural.  Eu tinha unha cruz sobre a cama e unha buxía, e todas as noites vinha unha cousa, tirava a cruz e desaparecia a buxía.  Visón.  O dez de Febreiro de 1908 despois de ir a Ponte, sentía um sono mortal, pois esta noite tivera um sonho com unha rapariga que me estaba a dar bicos e abrazos, nun sítio que eu non conhecia, e despertando vín que tudo era um sonho (Angustias da Pressa).  Gozos!  O día 20 de Febreiro de 1908, tentou-me o sono estando a ler um libro, quedába-me dormido.  Polas horas da tarde do día, vem unha pessoa para que lhe fosse gobernar o corral das galinhas, e que me daba um ósculo….. pois antes de gobernar dito corral…… é escusado decir….. (Tª).   Serrar, escravidón.  O día 21 de Febreiro de 1908 comecei a serrar com um suxeito chamado Reis, passando unha escravitude com o dito fulano. E eu tinha mil sonhos mas esquecia-me ó despertar.  Entre todas as penas e sentimentos de amor, o meu corazón non permitia que tivesse pena senón por nenas bonitas e novas.  Burla da Cruz.  O día 17 de Abril de 1908 (quinta feira Santa, fún à Igrexa em companhia de uns rapaces, encarguei uns zapatos.  Estaban andando as Cruces e eu mofava-me decindo que estavam a adorar a unha pedra, etc… Eu parecia estar fanático, despois, outro día vem um suxeito que lhe escrebe-se unha carta em Castelhano (baixinho), entón começou a dar-me pan e vinho, até que me emborrachei, chegando à casa bebin dez ovos crúos, mas o sono era irresistível.

manuel calviño souto

Deixar un comentario