.
PARA ELA, EN LISBOA
Ela é leda e mariñeira
moi alba e ben asombrada:
que muda a xerfa mareira
en ás de seda soñada.
Ela é lizgaira e alfareira
moi branca e ben entendida:
que troca a arxila da eira
en luz de cousa florida.
É unha alma marela e malva:
que leu a Pessoa en Lisboa
e o “Fra Vernero” en Trasalba.
A Febo e a Baco entoa.
FRANCISCO XOSÉ CANDEIRA
O Pomar 