SOLILOQUIO DUN CIDADÁN DE LISBOA

.

“Pero eso le ocurría siempre en Lisboa:

no acertaba a distinguir entre

el desconocimiento y el recuerdo

(A. Muñoz Molina.  El Invierno en Lisboa)

a RUI FILIPE FLORENTINO            

Procura pouco a pouco as máscaras do soño

que ascenden en noite promisoria

por unha ponte intensa de pilastras de néboa

e arcos voadores.

Que ascenden ou xa non.

Esquece podre Morte e catedrais perfeitas.

Non saben estas pombas de altos ceos.

Camiña e nace sempre:

!loce tan preto o teu pranto primeiro!

Outra vez aquí o Destino dos homes,

o delirio silandeiro, a raigame da luz:

as ruelas de brillo arcaico e húmido.

¿Camiñas e non sabes distingui-

lo descoñecemento do recordo?

Si, estás en Lisboa:

Bairro Alto, Alfama, A Graça,

os barcos insistentes, os andares

diversos do Pessoa,

poeta viaxeiro do misterio,

pantasma das cidades inconclusas.

francisco xosé candeira