MENTRES CAMIÑAS POR LISBOA
.
Mentres camiñas por Lisboa
lembra o que sabes de Prisciliano
Someterse á maxia é crebar
a cadea das horas
Pombas espellos coxas un certo ángulo
É demasiado feble a reixa para
un soño ilícito
herexe avesedo
indica con figura xeométrica
o incerto o vago a desmedida ausencia
Despois converte as cores
en branco solidario
(loitando loita sempre)
Nacerá entón a luz nas pegadas
mentres camiñas por Lisboa
francisco xosé candeira
Esta entrada foi publicada en
Uncategorized.
Ligazón permanente.