A LITERATURA BRASILEIRA

A Literatura Brasileira, é unha prolongacion no espaço, no tempo e nos autores, da Galaico-Portuguesa. O mesmo tempo conserva unha raiz arcaica, primitiva, como se retornara á prehistória da alma Galaica, as xentes que povoaron o Brasil, souberon conservar as verbas antergas, e as tradicions do noroeste peninsular no seu cerne mais profundo.
Por isto, non teremos grandes dificuldades na sua leitura, que debe ser em Fala vernácula, xamais em traduccions, pois seria unha monstruosidade imperdoavel que aníquilaria toda a grácia que encerra esta escritura fecunda.
Xa fai bastantes anos, que vocacionalmente decidin internarme a escuras por esta selva frondosa, cheia de prodíxios, de beleza e de prazeres. Ponho a minha experiencia neste campo á disposicion dos novos ventureiros, que tenhan a capacidade de disfrutar destes tesouros escondidos, destes luxos e refinamentos que son o sal da vida, e que nos marcaran eternamente.
Recordo que comecei esta andadura, com um médico rural chamado Joao Guimaraes Rosa, e do seu libro de contos “Sagarana”, e despois o “Grande Sertao Veredas”, escrito em linguaxem rexionalista, rica em pronuncias e arcaismos, semelhantes a Galego antigo. Despois apareceu Aluísio de Acevedo (que foi Vice-Consul de Brasil em Vigo) e as suas obras portentosas “O Mulato” e “O Cortiço”. Com José de Alencar, José Lins do Rego (A Pedra Bonita), Euclydes da Cunha (Os Sertoes), Marcio de Souza (Galvez Imperador do Acre), Dias Gomes (O Bem-Amado), e o nosso Jorge Amado com Gabriela cravo e canela, e etc., etc…
Nomes que ficaran grabados nas nossas mentes para sempre, pelos mundos que abriron diante dos nossos olhos, e que encerran todas as coloridas chamas do pau Brasil.

Léria Cultural

(DOCUMENTACION SEM GRABAR-REVISTA BREIXO XV)

Deixar un comentario